ROMANCE



GODEN
Goden strelen het landschap
Stromend tergende rivieren de diepte in
Strijders verleiders
in ruw steen
blinkt brokaten passie
likkend naarstig zoekend naar de echo van delicate wildheid
Hete bronnen geisers
Hoog daarboven vervagende vleugen parfum
Caerdydd Caerdydd


Ik buig diep
Weer zie ik
Steeds weer
Zie ik


Caerdydd......
Mijn geliefde


Uw bruid draagt u in het hart.....


Kattya



GEEF ME JE JEUGD



Je gladgestreken overhemd
beroert licht
je schitterende tepels
gebed in weelderige krulletjes


Je borst fier strak
Je buik haalt adem
Schurende aanbidding
Je siddert


Geef......... JE
Geef me ...   je jeugd



Kattya



GELUIDLOOS


De zon trots boven ons

zinnestrelend

beminnend


Je mond lispelt

vurige wensen

in de mijne


Ik droom je dromen


Het blad valt al

zacht over elkaar heen

Bijna geluidloos





GULDEN VLIES



Liggend in het het groeiende gras gifgroen
schuiven wolken
Erachter blauw doek
Het spektakel verveelt nooit
Hier lagen eens twee godenkinderen in pure aanbidding


Het gras onder ons buigt steeds weer
De wolken fluisteren in het voorbijgaan
Gulden vliezen breken




INCALELIE


IN AL JE KRACHT

BEN JIJ ZO DUIZENDSCHOON

JE KRACHT REIKT VER

MURMER IK


JA IK HERINNER ME

OOK TOEN WAS ER MUSCARI

OMRINGD MET SPRIETIG GROEN


ZWERMDEN BIJEN DICHTER BIJEEN

DAN OOIT DAARVOOR


JA ZO WAS HET MIJN DAG

DAAR IN DE ZOMERSTILTE

INEERGEVLEID ALS

MADELIEF BENAM

DE SCHOONHEID TOEN

MIJN ADEM



SIMULTAAN


HIJ GLIJDT IN ZIJN EVERBLUE
SPIJKERBROEK
ZIJN ARMEN SIMULTAAN
ALS EEN SIERLIJKE DOLFIJN
DOOR TRUI GEVOERD MET OVERHEMD
KNOOPJES ONBEROERD
DE KRAAG FIER UIT ZICHZELF
SCHOENEN  VOLGEN
ONNAVOLGBAAR SOKKEN
DE HOND KIJKT DANKBAAR
GLIJDT NAAR BUITEN





SLAAP


WIMPERS
ZWART GEKRULDE RAND
OP BLANKE HUID


JE  NEUS
KLAAR
OM ZIJN VLEUGELS UIT TE SLAAN


JE MOND
PLOOIT ALS EEN ZOETE ZACHTE AARDBEI


ZACHTJES RONKEN DE MOTOREN





STERRENKIND


De wereld knielt

Kijk dan


Vlak voor je

Aan je voeten


Een zandverstuiving

Wezenloos

Dichterbij kan niet


Het nachtlicht verlicht

glinsterend

heldere dromen


Overstromende rijstvelden

Mannen in gewaden

in hogere sferen


Vrouwen naakt

Karpers happend naar lucht


Hallucinerende vallende engelen

Engelachtig elke daling


In het zachte maanlicht

De peinzende man

Het stralend middelpunt





ZACHT LIJNENSPEL


Ik straf niet
Ik luister
naar
je hart


Ik veroordeel niet
Je zachte
lijnenspel
bemin ik
voorzichtig


Je hart
laat ik intact





ZEEANEMOON


Actinidia  luba
Schone zeeanemoon
noch bloem noch dier


Elegantissima
Reinig me ascetisch


Met je minerale druppels
van blank krijt uit rots
Pentahydraat
de blauwe aluinkristallen kalibreren


Poliepen naderen je
overweldigende Dahlia van de Zee
Wezenlijk verandert de energie


Elke dag nacht versterft
Verglijdt je zachte kracht
Tentakels zwart


Oh zeeanjelier vol
hartstochten en begeerten


Beteugel
Kastij
Verlos weerstand
met blauwe uitstulpingen
Je acrorghargi


MISTRAL


Montmajour à la Crau

Waar wilde zonnebloemen oplichten


Aanbiddend Arles ontwaakt onder de mistral

Arbeid spierkracht wuivende torso's



wuif verstuif wind

zonstraal gele huizen glad ruw nog



Auvers sur Oise

stroomt zonnebaadt



Blauwig purperen

wolken kolken



Irissen vol schoonheid

melancholie vol verleiding








HAAR STILTES


Vlagen dat ik aan hem denk

Zijn woorden haar stiltes

Zijn verbeelding haar sensualiteit

Met vlagen herken ik

Met vlagen ben jij er weer





MAGNOLIA


Bloei tulpenboom
Toon grandeur



Barre oostenwinden
Weggedreven voor heel even
De Noordelijke koude kus



Poseer nu
naakt vrouwelijk


Bloei magnifiek mysterieus
Paradijselijk maagdelijk raffinement
Ach Mag... no.... lia betover


Bloem der bloemen
Vele malen vouwt je iriserend blad als mantel
Zinnelijk beminnelijk span je magnavleugels uit
Bekroon zwoele lentedagen met je geur



Bloei tulpenboom
Schep passie rijkdom met
weelderig welriekende essence



Stijg op ijle lucht
Oh zonlicht
Oh maanlicht



Zilver nu de grote reikende tak
Een ydillisch token in de nacht



LITTEKENS    DE WIND VERVAAGT JE LITTEKENS     DE WIND VERVAAGT                                 

De wind vervaagt je littekens als korrels zand op het strand

Glijdend zoekend naar vastigheid

Je aanvankelijke stugheid buigt als de wilg

volslagen willoos na een verwoestende storm


Onwetend was dat gevoel

Veel kennis en toch dat smachten

Naar het ultieme

De tomeloze hunkering naar meer

Jouw tranen reflecteerden bergkristallen

Kabbelende meanderende heldere stroompjes


Altijd op zoek naar jezelf

Diepe donkere spelonken verkennend

Klamte voelend en beklemd raken

Je prachtige rots doorkliefd

Orkaankracht

De trotse wilg herrijst

De lente vult hem in al zijn pracht



Created by Kattya